خودمتناقض بودن هرمنوتیک فلسفی چگونه تبیین می‌شود؟

آموزه‌های هرمنوتیک فلسفی خودمتناقض‌اند. گادامر مدعی است «هیچ فهمی ثابت نیست»، «هر فهمی بر اساس ذهنیت مفسر سامان یافته است» و «فهم عینی و واقعی ممکن نیست». اکنون در بارۀ این گزاره‌ها می‌توان از گادامر پرسید که آیا فهم خود آنها ثابت، بدون دخالت ذهنیت مفسر، و واقعی است؟ اگر پاسخ وی مثبت باشد، بدین معناست که پذیرفته است که برخی فهم‌ها ثابت، بدون دخالت ذهنیت مفسر، و واقعی‌اند، و بدین صورت، ادعای کلی خود را نقض می‌کند. اگر پاسخ وی منفی باشد، بدین معناست که ممکن است این فهم‌ها نیز روزی تغییر کنند، و در آن هنگام، چنین بفهمیم که فهم‌های ثابت، بدون دخالت ذهنیت مفسر، و واقعی نیز ممکن است. روشن است که در این صورت، ادعایی برای هرمنوتیک فلسفی باقی نخواهد ماند.