به گزارش روابط عمومی مرکز آموزش اندیشه های بنیادین موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) دیدار مجازی حضرت علامه مصباح یزدی با دانش آموختگاه طرح ولایت دیروز 1399/6/15 در موسسه آموشی و پژوهشی امام خمینی (ره) برگزار شد.
در ابتداء این دیدار حجت الاسلام والمسلمین دکتر ابوطالبی رئیس مرکز آموزش اندیشه های بنیادین به بیان گزارشی از دوره های برگزار شده توسط این مرکز در تابستان 1399 پرداخته و دکتر نیک روش رئیس سازمان بسیج دانشجوئی گزارشی از دوره طرح ولایت دانشجوئی نیمه متمرکز 1399 ارائه دادند.
حضرت علامه آیت الله مصباح یزدی در این جلسه فرمودند: یکی از شیوه هایی که در قرآن کریم برای هدایت مردم و تعلیم و تربیتشان به کار گرفته شده، این است که خداوند نعمت هایی از خودش را یادآوری می کند. گاهی می فرماید «افلا تشکرون؛ نمی خواهید شکر کنید؟» گاهی یک مقدار شدید تر می فرماید: «لئن شکرتم لازیدنکم و لئن کفرتم انّ عذابی لشدید» در مقابل این نعمت ها یا شکر می کنید یا کفران نعمت می کنید، اگر شاکر باشید، نعمتتان را زیاد خواهم کرد، آن هم با چند تاکید این وعده را می دهد. در مقابل هم می فرماید اگر کفران نعمت کنید قطعا عذاب من شدید است.
وجوب شکر برای این است!
حضرت آیت الله مصباح یزدی افزودند: در مقابل نعمت های خداوند متعال سوال هایی مطرح می شود. برخی از آن ها عبارت است از این که: خدا چرا این نعمت ها را به ما داده است؟ از اعطای این نعمت ها چه انتظاری داشته؟ خداوند که احتیاجی به تشکر کردن ما ندارد، چرا سفارش می کند که شکر کنیم؟ او که نیازی به شکر ما ندارد چرا می فرماید اگر شکر نکنید دچار عذاب شدید الهی می شوید؟
ایشان فرمودند: خداوند رحیم است، و از خوبی اوست که به ما نعمت هایی می دهد. وجوب شکر کردن هم برای این است که خود ما ترقی کنیم. این که برای ناسپاسی عذاب گذاشته، برای تعادل بین ثواب و عقاب است. یعنی اگر انتخاب شکر، جزای مثبت دارد، بر اساس اختیار داشتن انسان، باید انتخاب ناشکری نیز جزای منفی داشته باشد تا تعادلی در نتیجه رفتارهای اختیاری ما وجود داشته باشد و انگیزه ای برای انتخاب هر کدام از طرفین وجود داشته باشد.
نعمت بی نهایت!
عضو مجلس خبرگان رهبری گفت: همه نعمت های دنیایی ما برای این است که بهره ای از آن ها در این دنیا داشته باشیم و عمر استفاده ما از آن ها نهایتا تا پیش از مرگ مان است. اما برخی نعمت ها نتیجه اش بی نهایت است و برکتش تنها برای عمر دنیای ما نیست.
راه دستیابی به نعمات!
حضرت آیت الله مصباح یزدی در این مراسم فرمودند: خداوند به ما نعمتی داده است که اگر از آن استفاده کنیم، بی نهایت فایده دارد. چقدر باید شکر این نعمت را به جا آورد؟ شکر نعمت های لحظه ای اش را هم نمی توانیم به جا بیاوریم. در مقابل این نعمتی که اثرش بی نهایت است چه کار باید کنیم؟ اولین سوال این است که آیا اساسا امکان دارد چنین نعمتی وجود داشته باشد که قابل دست یابی باشد اما فایده اش بی نهایت باشد؟ وقتی مسلمان هستیم باید بگوییم بله چنین چیزی می شود، چون قرآن صریحا به نعمت بی نهایت بهشت اشاره کرده است. دومین سوال این است که چگونه می توان چنین نعمتی را به دست آورد؟ بر اساس قرآن و روایات فی الجمله می گوییم دستیابی به این نعمت ها امکان دارد و راهش عمل به دستورات قرآنی است.
نعمتی که اکثر انسان ها رها میکنند!
رئیس موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی گفت: حقیقت آن است که هیچ عدد محدودی قابل مقایسه با بی نهایت نیست. حالا برای رسیدن به این نعمت بی نهایت الهی چقدر زحمت می کشم؟ اگر هر لحظه از آن نعمت بی نهایت دور باشم چقدر ضرر کرده ام؟ فرض کنید اگر من نعمت بی نهایتی را یافتم که سودش از روزی میلیارد تومان تا آخر عمر ارزش بیشتری دارد. آن وقت می شود این چنین چیزی را رها کنم؟ منطقی نیست، اما در عمل، اکثر انسان ها این نعمت را رها می کنند.
مراحل دستیابی به نعمات
حضرت آیت الله مصباح یزدی فرمودند: اگر تصمیم گرفتم که از این نعمت بی نهایت بی بهره نباشم، چه کار باید کنم؟ اول سعی کنم گاه و بی گاهی خاطر آن را تجدید کنم و به یاد خود بیاورم که رسیدن به نعمتی که ثمره اش بی نهایت است، ممکن است. به خودم بفهمانم که چنین چیزی وجود دارد و می شود به آن رسید. دوم باید به دنبال مسیری باشم که بتوانم از این نعمت بهره مند شوم. سوم انگیزه ای را در خودم تقویت کنم که مرا وادار به پایداری در این مسیر کند. اگر هم چیزی مانع حرکت به سوی این نعمت است آن را کم کنم و بر طرف کنم تا بتوانم در این مسیر پیش بروم.
شناخت ضعیف
علامه مصباح یزدی در این جلسه گفتند: زندگی خود ما این واقعیت را نشان می دهد که ما خیلی چیز ها را می دانستیم، اما طبق آن عمل نکردیم. چطور می شود که آدمی پایبند به دانسته هایش نیست؟ اولین عامل این است که آن شناخت ضعیف است. پس اگر بخواهیم مسیر حرکت به سوی نعمت الهی را رها نکنیم، لازم است معرفت و شناختمان به این مسیر را زیاد کنیم و معرفت به عاقبت منفی مسیر غلط را روشن تر سازیم.
ایشان افزودند: دومین گام این است که آدمی خودش را از عادت های منفی ای که مبتلا به آنها شده است برهاند. اعتیاد به رفتار های غلط مانع می شود از این که آدمی به آنچه می داند عمل کند. سومین مرحله رها شدن از محیطی است که مرا به سمت دیگری سوق می دهد و از نعمت بی نهایت الهی دور می سازد. بالاخره بعضی محیط ها طوری است که اطرافیان آدمی مدام دنبال دنیا و پول هستند. خب این چنین فضایی باعث می شود حتی اگر می دانم نعمت اصلی اینها نیست، اما باز هم بیشتر به سمت آنها بروم.
موانع رسیدن به نعمات
در پایان حضرت آیت الله مصباح یزدی فرمودند: اول نشناختن نعمت، دوم نشناختن مسیر رسیدن به نعمت، سوم نداشتن انگیزه قوی، چهارم انس گرفتن به لذت های زود گذر، مانع رسیدن به نعمت های بی نهایت الهی است. باید سعی کنیم تا آنجایی که توان داریم وظیفه را بهتر بشناسیم، موانع را برطرف کنیم، آن وقت می توانیم امیدوار باشیم که به لطف خدا و توجهات اهل بیت علیهم السلام در این مسیر صحیح پیش برویم.