ادلۀ نقلی تحریف‌ناپذیری قرآن را بیان کنید.

1. ادله قرآنی: آیاتی از قرآن کریم به تحریف‌ناپذیری قرآن کریم اشاره می‌کنند که عبارتند از:
الف) آیۀ حفظ: «إِنّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَإِنّا لَهُ لَحَافِظُونَ»(حجر، 9)؛  «ما خودْ قرآن را نازل کرده‌ایم و خود نگهبان آن خواهیم بود».
این آیه بر نزول قرآن از جانب خداوند تأکید می‌کند و از نگهبانی و حفظ قطعی آن پس از نزول خبر می‌دهد. با توجه به اطلاق آیه در بارۀ مصونیت قرآن پس از نزول، این مصونیت شامل حفظ قرآن از تحریف نیز می‏شود؛ زیرا هیچ حفظی مهم‌تر از حفظ از تحریف نیست.
ب) آیۀ عزت: «إِنَّ الَّذِينَ کَفَرُوا بِالذِّکْرِ لَمَّا جَاءَهُمْ وَإِنَّهُ لَکِتابٌ عَزِيزٌ * لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَکِيمٍ حَمِيدٍ»( فصلت، 41-42)؛  «و به‌راستی آن کتابی شکست‌ناپذیر است. از پیش روی آن و از پشت سرش باطل به سویش نمی‏آید».
صفت «عزیز» که در این آیه برای توصیف قرآن آمده است‌، به‌تنهایی بر مصونیت قرآن از تحریفْ دلالت می‌کند؛ زیرا تحریف، نوعی شکست‏پذیری و نفوذپذیری است که با عزیز بودن قرآن سازگاری ندارد. اما از جملۀ «لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ» نیز می‏توان تحریف ‌نشدن قرآن را برداشت کرد؛ زیرا افزایش یا کاستی آیات، روشن‏ترین مصداق راه یافتن ‏باطل در قرآن است. 
2. ادلة روايي:
الف.  بنا به نقل معتبر و متواتر، پیامبر اسلامˆ در حدیث ثقلین فرموده‌اند: «ای مردم، من دو شیء گران‌بها در میان شما باقی خواهم گذاشت. تا زمانی که به آن دو تمسک جویید، گمراه نخواهید شد: کتاب خدا، و عترتم یعنی اهل‌بیت. این دو هرگز از هم جدا نخواهند شد تا اینکه کنار حوض کوثر بر من وارد شوند».( محمد بن‌ حسن ‌صفار، بصائر الدرجات، ج‏1، ص413؛ صحیح مسلم، ج4، ص1873ـ1874)
پیامبرˆ در این حدیث، تمسک به قرآن را مایۀ دوری از گمراهی معرفی می‌کنند. اگر قرآن تحریف شده بود، نه‌تنها مانع گمراهی نمی‌شد، بلکه خود گمراه‌کننده می‌بود. اما بر اساس عصمت پیامبر، ایشان بر اساس هوا و هوس و جهل سخن نمی‌گویند، و از سویی می‌دانند ‌چنان که در عصر خود ایشان در قرآن تحریفی صورت نگرفته است، در آینده نیز تحریفی در قرآن رخ نخواهد داد، و بر همین اساس می‌فرمایند اگر به ثقلین، ‌که قرآن یکی از آنهاست‌، تمسک کنید، هرگز گمراه نخواهید شد.
ب. روایات فراوان دیگری قرآن را محور و محکی مطمئن برای بازشناسی حق از باطل در مواجهه با آرا، تمایلات و جریانات فکری و اجتماعی معرفی می‌کنند؛ مانند این حدیث: «آن‌گاه که فتنه‌ها (جریانات فکری و اجتماعی منحرف) چونان پاره‌های شب تیره بر شما مشتبه شدند، بر شما باد به قرآن».( محمد‌باقر مجلسی، بحار الانوار، ج92، ص17)
بر اساس این ادله روایی، نتیجه می‌گیریم که قرآن کریم کتاب آسمانی، و منزه از تحریف لفظی است. از این ‌رو، این کتاب شریف راهی مطمئن برای هدایت انسان به سوی سعادت حقیقی است.