فلسفه اخلاق  دانشی است که با روش عقلی،درباره مبادی تصوری (مانند معنای ارزش،لزوم ،خوب و بد،و باید و نباید)و مبادی تصدیقی(ماننداین که برخی ارزش های اخلاقی را واقعی میدانند،وبرخی غیر واقعی میدانند.عده ای بر این باورند که احکام اخلاقی بدیهی اند،ودسته دیگر آنها را نیازمند اثبات می دانند،و برای اثبات این احکام نیز راه های مختلفی پیشنهاد شده است.) علم اخلاق به بحث می پردازد. 

فلسفه اخلاق بر علم اخلاق مقدم است وبرای حل مسائل علم اخلاق، ابتدا باید مسائل فلسفة اخلاق بررسی و حل و فصل شوند؛ زیرا تا معیار درخور اعتمادی برای ارزش‌گذاری اخلاقی نداشته باشیم، نمی‌توانیم به درستیِ داوری‌های اخلاقی خود اطمینان يابيم. تا ندانیم خوب و بد به چه معناست، چگونه می‌توانیم ادعا کنیم که امانت‌داری خوب، و خیانت در امانت بد است؟ اگر اخلاق غیر واقعی یا اثبات‌ناپذير باشد، استدلال اخلاقی چه سودی دارد؟ چرا باید به احکام اخلاقی عمل کنیم یا برای ترویج ارزش‌های اخلاقی بکوشيم؟ 

بدین ترتیب، جدّیت در یادگیری احکام اخلاقی، عمل به آنها، دفاع از آنها در برابر تهاجم ارزش‌های معارض، و گسترش اخلاق صحیح در جامعه، مبتنی بر دانستن پاسخ این مسائل است.