یکی از راه‌های اثبات نسبیت فرااخلاقی، استناد مستقیم به غیر واقع‌گرایی است. به عبارت دیگر، کسانی که در اخلاق غیر واقع‌گرا هستند، مدعی‌اند ارزش و لزوم اخلاقی واقعیت عینی ندارند و به دستور، سلیقه فرد یا خواست جمع وابسته‌اند. در نتیجه، اعتبار این گزاره‌ها نسبی و وابسته به امور مزبور است.